Istnieje wiele rodzajów porządków ustroju (politeía), a zatem następnym zadaniem będzie ustalenie tych rodzajów i różnic między nimi (1278b6 i nn.). By uzyskać odpowiednią zasadę różnicującą, Arystoteles przedstawił nową definicję porządku ustrojowego.
Fragment pochodzi z nowowydanej książki Arystoteles Erica Voegelina.
Istnieje wiele rodzajów porządków ustroju (politeía), a zatem następnym zadaniem będzie ustalenie tych rodzajów i różnic między nimi (1278b6 i nn.). By uzyskać odpowiednią zasadę różnicującą, Arystoteles przedstawił nową definicję porządku ustrojowego. Uprzednio politeía została zdefiniowana jako porządek właścicieli gospodarstw domowych w polis, teraz zaś jest objaśniana jako „porządek [táxis] władz w ogóle, a przede wszystkim nadrzędnej nad nimi wszystkimi. Tą władzą nadrzędną [kýrion] jest wszędzie rząd [políteuma] państwa, toteż w rządzie wyraża się ustrój państwowy” (1278b9 i n.). Na przykład w demokracji władzą nadrzędną jest lud (dēmos), w oligarchii – nieliczni obywatele (olígoi), można zatem wyróżnić dwa ustroje. Druga zasada rozróżnienia jest dana poprzez odniesienie do wspólnej korzyści (symphéron).
Jeśli chcesz żywej, niezależnej politycznie myśli o Polsce, Europie i świecie, jeśli ciekawią Cię następne numery Teologii Politycznej Co Tydzień, jeśli czekasz na nasze książki, seminaria, dyskusje i kolejne artykuły na naszej stronie, wesprzyj nas stałą wpłatą. Dołącz do grona Mecenasów Teologii Politycznej. To dla nas bardzo ważne. Jesteśmy niezależnym środowiskiem intelektualnym. Istniejemy i rozwijamy się dzięki hojności naszych przyjaciół. Zapraszamy!
Dołącz już dziś i WSPIERAJ TEOLOGIĘ POLITYCZNĄ!